กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"นายจำผิดแล้ว ปานนี้ฉันมีมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้วต่างหาก" สีหน้าของซ่งจิ้งอีเปลี่ยนไปเล็กน้อย ขณะดึงผ้าห่มคลุมกายให้แน่นขึ้น พลางหันหลังให้เสิ่นจี้
"อาจเป็นเพราะฉันกับเสี่ยวโหรวอายุไล่เลี่ยกัน นายเลยสับสนไปเองมากกว่า"
เมื่อเห็นเธอหลีกเลี่ยงคำถาม รอยยิ้มของเสิ่นจี้ก็ยิ่งลึกซึ้งขึ้น และไม่ได้ซักไซ้เธอต่อ
"ตกลง งั้นฉันคงจำผิดไปเอง เธอนอนพักต่ออีกหน่อยเถอะ เดี๋ยวฉันจะไปติดต่อแพทย์ให้"