กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฮั่วเหยียนถิงส่งเสียงครางด้วยความเจ็บปวด วงแขนที่เคยรัดเอวของเธอพลันคลายออกทันที
เขาจ้องมองเธออย่างเย็นชา แววตามืดครึ้มลง
"ขอโทษด้วยนะคะ ฉันคิดว่าคุณฮั่วคงเข้าใจอะไรผิดไปแล้ว" มี่เค่อตบเบาๆ ตรงจุดบนแผ่นหลังที่เขาเคยสัมผัส พลางสบตากลับไปด้วยสีหน้าเย็นชา
"ฉันไม่ได้ปฏิเสธความก้าวหน้าเพื่อยกระดับตัวเอง แต่ทุกอย่างต้องตั้งอยู่บนพื้นฐานของการให้เกียรติซึ่งกันและกัน"