กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"แม่คะ?"
เสียงของมี่เค่อดึงสติของเธอกลับคืนสู่ความเป็นจริง
เมิ่งซีหลานได้สติกลับมาและพบว่าพนักงานร้านกำลังยืนรอเธออยู่ด้วยท่าทางกระอักกระอ่วน
"ไปกันเถอะ ไปกัน" เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงแห้งผาก แต่แววตาฉายความประหม่ากังวลวาบผ่านใบหน้า
ขณะเดินผ่านกระจกเงาบานยาวเต็มตัว เธอเหลือบมองเงาสะท้อนของตัวเองแวบหนึ่ง
เธอสวมกี่เพ้าสีชมพู แต่กลับจับคู่กับรองเท้าส้นสูงสีเงินที่ไม่เข้ากันเลยสักนิด