กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงซวี่เฉินนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพึมพำออกมา "ตามใจ"
มี่เค่อไม่ได้ต่อปากต่อคำกับเขาและเดินไปเปลี่ยนรองเท้าที่หน้าประตู
เสียงประตูปิดลงดังคลิก บ้านที่ส่งเสียงอึกทึกมาตลอดทั้งช่วงเช้า ในที่สุดก็กลับมาเงียบสงบอีกครั้ง
เจียงซวี่เฉินนั่งอยู่บนรถเข็น แสงสว่างจ้าที่สาดส่องผ่านหน้าต่างบานจรดพื้นขับเน้นใบหน้าที่แม้จะดูหม่นหมองแต่ก็คมคายของเขา