กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หางตาของเธอยกขึ้นเล็กน้อย โค้งเป็นแนวเกียจคร้าน
รอยพับเปลือกตาสองชั้นพอดิบพอดี ยามลืมตาแลดูราวกับดอกท้อที่แย้มบานครึ่งหนึ่ง ครั้นหลับตาก็เป็นเส้นสายประณีตอ่อนช้อยประหนึ่งภาพวาดพู่กันจีน
เปลือกตาปิดลงครึ่งหนึ่ง แววตากระจ่างใสแต่ดูห่างเหิน ราวกับแอ่งน้ำลึกที่ปกคลุมด้วยม่านหมอกบางๆ
เธอไม่ได้จงใจมองใคร สายตากวาดมองผ่านไปในห้องอย่างเฉยชา ชวนให้รู้สึกเหมือนว่าเห็นพวกเขา แต่ก็คล้ายกับไม่ได้มองเห็นสิ่งใดเลย