กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หอพัก 702
มี่เค่อประคองซ่งจิ้งอีเข้ามาในห้อง จัดแจงให้นอนลงบนเตียง และกำลังจะผละจากไป
ทันใดนั้นซ่งจิ้งอีก็คว้ามือเธอไว้ ดวงตายังคงพร่ามัวด้วยความสะลึมสะลือ
"เค่อเค่อ ฉันกลับมาที่หอพักได้ยังไง..."
มี่เค่อชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบอย่างเรียบนิ่งว่า "เธอเมาน่ะ เจียงมู่เหย่แบกเธอกลับมา"
"เจียงมู่เหย่เหรอ?" ซ่งจิ้งอีอุทานอย่างประหลาดใจ พลางบีบมือมี่เค่อแน่นขึ้นไปอีก
"เค่อเค่อ ฉันขอโทษนะ ฉันไม่รู้เรื่องอะไรเลยจริงๆ เขาแบกฉันกลับมา... เธอไม่ได้โกรธใช่ไหม?"
เมื่อเห็นสีหน้ารู้สึกผิดอย่างจริงใจของซ่งจิ้งอี มี่เค่อก็ยิ้มออกมา แววตาฉายประกายเย้ยหยันเพียงแวบเดียว
ไม่เลยสักนิด
สมกับเป็นนางเอก ไม่ยอมให้ศีลธรรมและเจตนาของตนเองมีมลทินแม้แต่น้อย