บทที่ 894 ความชั่วร้ายอันสูงสุด

บทที่ 895 ความชั่วร้ายอันสูงสุด

==================================================

ไม่ใช่เพียงแค่มายาเท่านั้น สายตาของกาลเวลาก็กำลังกวาดมองด้านหลังของบุคคลผู้นั้น หรือจะพูดให้แม่นยำกว่านั้นคือกำลังสังเกตเงาของเขา

เจ้าเมืองเลือดกลางทั้งสอง หนึ่งในนั้นได้ทิ้งเงาของตนเองไป เงาที่ถูกทอดทิ้งนั้นได้กลายเป็นความเชื่อที่บกพร่องในโลกใบนี้ มันครอบครองพลังแห่งคำสาป และในยามที่รุ่งเรืองที่สุด มันสามารถทัดเทียมสิ่งดำรงอยู่เหนือการหยั่งรู้ได้ แต่เทพอาฆาตที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้กลับไม่สามารถกลับคืนมาได้ เพราะเงาของเจ้าเมืองเลือดกลางได้ถูกเทพอาฆาตอีกตนหนึ่งเข้าครอบครองไปแล้ว