บทที่ 892 th

第893章 เฉินเกอ

ยาเม็ดสีขาวละลายหายไปในมหาสมุทรสีดำ ร่างกายของปั้นปั้นจมดิ่งลงสู่ก้นบึ้ง ทว่าจิตสำนึกกลับรู้สึกเหมือนกำลังลอยสูงขึ้นเรื่อยๆ

ฝันร้ายที่หมุนวนเป็นชั้นๆ แตกกระจายออกราวกับฟองอากาศ ในขณะที่ร่างกายทอดตัวอยู่ใต้ทะเลลึก ปั้นปั้นก็ลืมตาขึ้น

ราวกับตื่นจากฝันร้ายที่ยาวนานและน่าสะพรึงกลัวที่สุด ความทรงจำของเสิ่นลั่วและปั้นปั้นหลั่งไหลเข้ามาในหัวดั่งกระแสน้ำ เขาเห็นเมืองสีเลือดที่เกือบจะถูกกวาดราบเป็นหน้ากลอง เห็นหมอกดำที่ถูกตีจนแตกกระจาย และเห็นโลกชั้นลึกที่ถูกปกคลุมด้วยราตรีตลอดกาล

“นี่คือ... ซินฮู่”

เมื่อชื่อเมืองซินฮู่ปรากฏขึ้นในหัว เมืองที่เคยถูกฉีกกระชากในความทรงจำก็หลอมรวมกันจนสมบูรณ์ เขาตื่นจากฝันร้ายแห่งความเพ้อคลั่งอย่างเต็มตัว ทว่าบนใบหน้ากลับไร้ซึ่งรอยยิ้ม เขารู้ดีว่าการตื่นจากฝันครั้งนี้หมายถึงอะไร