บทที่ 889 จุดหมายปลายทางซ่อนอยู่ในตู้แช่ใบสุดท้าย

บทที่ 890 จุดหมายปลายทางซ่อนอยู่ในตู้แช่ใบสุดท้าย

“มนุษย์ย่อมต้องบ้าคลั่งถึงเพียงนี้ ต่อให้ไม่บ้าคลั่ง นั่นก็เป็นเพียงความบ้าคลั่งในอีกรูปแบบหนึ่งเท่านั้น”

ปั้นปั้นพึมพำประโยคที่เขาเคยอ่านพบในห้องหนังสือของคุณเซี่ยสือ ขณะฟังเรื่องราวเหตุการณ์โจมตีอันน่าสะพรึงกลัวที่ถ่ายทอดออกมาจากปากของสหาย

บางทีอาจเป็นเพราะลางสังหรณ์บางอย่าง ในช่วงไม่กี่เดือนสุดท้าย สัตว์ประหลาดที่เกิดจากร่างของคุณเซี่ยสือจึงลงมือบ่อยครั้งขึ้น จากเดือนละครั้ง กลายเป็นสัปดาห์ละครั้ง บาดแผลบนร่างของเขาแทบไม่มีเวลาให้รักษา

ปั้นปั้นเคยสงสัยว่าสิ่งที่พ่อบุญธรรมยอมแลกด้วยชีวิตเพื่อทำมันคืออะไร แต่สุดท้ายเขาก็ไม่ได้ถามออกไป