บทที่ 879 สวัสดี เกาหมิ่ง

บทที่ 880 สวัสดี เกาหมิ่ง

“อย่า... อย่ามาล้อเล่นนะ!” แม้อาฉีจะเห็นครูเซี่ยหยางหยิบมีดออกมา แต่สมองของเขาก็ยังประมวลผลไม่ทัน ครูเซี่ยเป็นผู้บริจาคเงินสร้างโรงเรียนให้เขตเมืองเก่า เป็นจิตรกรชื่อดังของเมืองที่ใครต่อใครต่างภาคภูมิใจหากได้ครอบครองผลงานของเขา คนเช่นนี้จะเป็นฆาตกรต่อเนื่องไปได้อย่างไร?

“ทำไมถึงจะเป็นฉันไม่ได้ล่ะ?” ครูเซี่ยไม่มีจิตสังหารแม้แต่น้อย บนใบหน้ายังคงประดับด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนเช่นเดิม

“ฉันบอกแล้วไงว่าฉันเห็น! คนที่ฆ่าคนน่ะมันเป็นสัตว์ประหลาด!” อาฉีไม่เคยสงสัยในตัวครูเซี่ย และเขาก็ไม่คิดว่าครูเซี่ยที่ดูบอบบางอ่อนแอนั่นจะเป็นคู่ต่อสู้ของเขาได้