บทที่ 857 ครอบครัวที่หายสาบสูญ

บทที่ 858 ครอบครัวที่หายสาบสูญ

“ใช่แล้ว นายกำลังพูดซ้ำสิ่งที่อยู่ในบันทึกของคนทำสวน บอกว่าในความสิ้นหวังยังมีโลกที่ลึกล้ำกว่านั้นอยู่ ทั้งความมืด ทั้งเมืองเลือด พูดจาเพ้อเจ้อไปเรื่อย”

เฉินปิงจิบชาพลางยื่นเอกสารชุดหนึ่งให้เอี๋ยนซีจือ “เรื่องที่ควรจะถาม ฉันถามให้หมดแล้ว หลังจากที่ปั้นปั้นกับหมอเกาเข้าป่าไป ฉันก็คอยส่งคนตามดูอยู่ห่างๆ พวกเขาที่รอดชีวิตกลับมาได้ก็เพราะฉันช่วยไว้ นายจะไปสอบสวนไอ้เด็กโง่นั่น สู้มาถามฉันยังจะดีกว่า”

“งั้นฉันต้องขอบคุณนายด้วยสินะ?” เอี๋ยนซีจือถลึงตาใส่ เขาเป็นคนอารมณ์ร้าย ดูเหมือนจะเป็นแบบนี้มานานมากแล้ว แม้แต่ในความฝันเขาก็ยังเป็นคนที่น่ารำคาญสุดๆ