บทที่ 831 แล้วฉันคือใคร

บทที่ 832 แล้วฉันคือใคร?

==================================================

บทที่ 832 แล้วฉันคือใคร?

เมื่อได้ยินคำพูดของสารวัตรเซวีย หมอเกาหยุดเดิน หันกลับไปหยิบยาขวดหนึ่งออกมาจากกระเป๋า เทออกมาสองสามเม็ดแล้วยื่นให้สารวัตรเซวีย

"คุณคิดว่าผมก็ป่วยด้วยเหรอ?"

"ไม่ต้องคิดหรอก" เกาหมิ่งยัดยาใส่มือที่พันผ้าพันแผลของสารวัตรเซวีย "ถ้าทุกคนที่ยังมีชีวิตอยู่ต้องมีศรัทธาเป็นของตัวเอง ผมก็คือผู้ศรัทธาในวิทยาศาสตร์อย่างแน่วแน่ที่สุด"

พูดจบ เกาหมิ่งก็ขี่ม้าแก่เตรียมกลับบ้าน

วันนี้เขาไม่ได้ไปโรงพยาบาล เพราะเหนื่อยมากจริง ๆ

"หมอเกาครับ ม้ามีวิญญาณไหม?"

"ถ้าคนมีวิญญาณ ม้าก็ต้องมีเหมือนกัน"