บทที่ 824 ฉันเพียงลำพัง

บทที่ 825 ฉันเพียงลำพัง

“จะลากคนอื่นไปตายด้วยเก้าคนเลยเหรอ?”

เหล่าผีความฝันทั้งห้าจ้องมองเกาหมิ่งที่ยืนอยู่ตรงกลาง พูดตามตรง หากใครยังคิดว่าเกาหมิ่งไม่ได้เสียสติไปแล้ว คนผู้นั้นคงเป็นคนที่ไม่ปกติ นี่ไม่ใช่การไปตายหรอกหรือ? นี่มันคือการเอาตัวไปให้เขาฆ่าชัดๆ

“เมืองเลือดซินฮู่ถูกยกขึ้นมาวางบนโต๊ะอาหารแล้ว เราเพิ่งได้สื่อสารกับผู้กอบกู้สั้นๆ เขามีเรื่องสำคัญกว่าที่ต้องทำ จึงไม่สามารถกลับมาได้” เกาหมิ่งพูดด้วยจังหวะที่ช้ามาก เขาจำเป็นต้องอธิบายให้ชัดเจน “เมืองเลือดส่วนกลางมีพลังอำนาจมหาศาล พวกมันฉวยโอกาสตอนที่เกิดความวุ่นวายเปิดฉากทำสงครามกับเมืองเลือดแห่งความมืด รอจนกว่าจะรู้ผลแพ้ชนะ พวกมันก็จะบุกเข้ามาในทะเลเลือดเช่นกัน”