บทที่ 793 ความคลั่ง

บทที่ 794 ความคลั่ง

เกาหมิ่งแหงนหน้าแผดเสียงคำราม เทพผีเลือดเนื้อหยั่งรากลึกลงบนผืนดิน เหล่าภูตผีในเงามืดนับไม่ถ้วนต่างส่งเสียงตอบรับอย่างบ้าคลั่ง

“ยังไม่พอ”

ดวงตาของเกาหมิ่งถูกย้อมด้วยสีเลือดจนทะลุปรุโปร่ง ในแววตานั้นเต็มไปด้วยความตื่นเต้นจนถึงขีดสุด เขาหยิบศาลเจ้าแห่งที่สี่ที่ร่วมมือกับผีความฝันชิงออกมาจากห้องทดลองของบริษัทเวชภัณฑ์อมตะออกมา

หากหมายเลขสองอยู่ที่นี่ เขาจะต้องขัดขวางเกาหมิ่งอย่างแน่นอน ต้องรู้ไว้ว่า “ความฝัน” ที่ไม่อาจกล่าวถึงนั้นยังไม่ตายสนิท ผู้คนมากมายยังคงจดจำมันได้ ในขณะที่มันยังไม่ถูกลืม เกาหมิ่งกลับกล้าที่จะกลืนกินศาลเจ้าของมันถึงสี่แห่ง ความเสี่ยงในการทำเช่นนี้สูงมาก ความฝันอาจกางปีกออกมาจากจิตวิญญาณของเขาได้ทุกเมื่อ