บทที่ 768 ฟังให้ชัด!

ตอนที่ 769 ฟังให้ชัด!

เกาหมิ่งชูขวดต้องห้ามขึ้นสูง เขาเหยียบย่ำไปบนเส้นเลือดที่นูนโปนและยืนตระหง่านอยู่เหนือตัวอ่อนนั้น

เบื้องหลังของเขาคือเส้นทางชีวิตที่ถักทอไขว้กันไปมา รถไฟเหล่านั้นที่ถูกคราบเลือดกัดกินดูราวกับลำไส้ที่กำลังบิดเร้า มันกำลังสูบกลืนความเกลียดชังและความไม่ยินยอมพร้อมใจของทั้งเมืองเข้าไป

“ฉันไม่ได้เกลียดความมืด แต่ฉันไม่ชอบการปฏิเสธการมีอยู่ของแสงสว่างเพียงเพื่อจะสร้างความมืดขึ้นมา”

เกาหมิ่งใช้มือเดียวชักปืนสีดำออกมา เขาเล็งไปที่ตัวอ่อนที่กำลังเต้นตุบๆ อยู่ใต้ฝ่าเท้าแล้วเหนี่ยวไก

กระสุนพุ่งออกไปพร้อมกับเจตจำนงอันเด็ดเดี่ยวของเกาหมิ่ง มันจุดประกายไฟขึ้นจากส่วนลึกของความมืด ประกายปืนเปรียบเสมือนดาวตกที่พุ่งผ่านและสว่างวาบขึ้นในชั่วพริบตา!