บทที่ 757 รถไฟขากลับบ้าน

บทที่ 758 รถไฟขากลับบ้าน

ชื่อที่หลุดออกมาจากปากของเจ้าหน้าที่หน่วยพิทักษ์ราตรี ดูเหมือนจะเป็นสิ่งต้องห้ามที่ซานจวินไม่อาจแตะต้องได้ มือของเขาคว้าศีรษะของเจ้าหน้าที่หน่วยพิทักษ์ราตรีโดยตรง นิ้วทั้งห้าบีบผิวหนังของอีกฝ่ายแน่นราวกับคีมเหล็ก

ลวดลายสีดำแปลกประหลาดผุดขึ้นบนลำคอของซานจวิน ดวงตาภายใต้หน้ากากทองแดงของเขาถูกความอาฆาตแค้นเข้าครอบงำในพริบตา