บทที่ 745 เหล่าหยา, ปานหนู

บทที่ 746 เหล่าหยา, ปานหนู

ดอกไม้ไฟสีเลือดเบ่งบานบนท้องฟ้า ชายร่างผอมแห้งที่มีริมฝีปากยื่นออกมาวางกระดูกที่แทะไปได้ครึ่งหนึ่งลง แล้วลุกขึ้นจากโต๊ะอาหารที่เต็มไปด้วยเนื้อสัตว์

เขาทั้งผอมและเตี้ย แต่กลับกินจุอย่างน่าเหลือเชื่อ และคลั่งไคล้การกินเนื้อเป็นชีวิตจิตใจ

ดวงตาเล็กเท่าเมล็ดถั่วของเขาจ้องเขม็งไปยังดอกไม้ไฟนอกหน้าต่าง มือที่เปื้อนน้ำมันเช็ดลงบนผ้าม่านราคาแพงอย่างไม่ใส่ใจ "การเจรจาล้มเหลวแล้ว พวกจู๋ชวนเริ่มลงมือแล้วสินะ"