กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
ตอนที่ 660 กลิ่นอายของคนคุ้นเคย
วิญญาณจำนวนมากที่ถูกทอดทิ้งในโลกส่วนลึกต่างก็เหมือนกับเจ้าหมาดำ พวกมันขดตัวอยู่ใน "ห้องใต้ดิน" ของตัวเอง ปล่อยให้ความมืดมิดกัดกินบาดแผลและรอวันดับสูญไปเอง มีเพียงเกาะโดดเดี่ยวท่ามกลางทะเลหมอกเท่านั้นที่ยอมรับพวกมันไว้ และมอบที่พักพิงทางใจให้
เจ้าหมาดำมุดออกมาจากเงาของเกาหมิ่ง ภาพที่คุ้นตานี้ทำให้เงาหวนนึกถึงบางสิ่ง
"เจ้าเป็นเงาของเขาหรือ?"
สำหรับเจ้าหมาดำแล้ว เงาคือเทพเจ้าที่มันศรัทธา หัวขนาดใหญ่ของมันพยักขึ้นลงเป็นการตอบรับคำพูดของเงา