บทที่ 642 หนีไม่พ้น

บทที่ 643 หนีไม่พ้น

ที่แท้แม่ก็อยู่บ้านตลอด ศพของเธออยู่ใต้เตียงในห้องนอน เมื่อกี้ตอนที่ประตูเปิดอยู่ ตอนที่ฉันกลับบ้านมานั่งทำการบ้านที่โต๊ะ ตอนที่ฉันแอบเล่นมือถือ ศพของเธอก็จ้องมองฉันอยู่ตลอด

ไม่สิ บางทีตอนนั้นเธอยังมีชีวิตอยู่ สายตาที่ขอความช่วยเหลือของเธอกำลังจ้องมองฉันอยู่ หรือไม่เธอกำลังทนทุกข์ทรมาน แต่เธอไม่กล้าส่งเสียงใดๆ ออกมา อาจเป็นเพราะฆาตกรอยู่ข้างๆ เธอ ใช้มีดจ่อคอเธอ ทำร้ายเธอไปพร้อมกับข่มขู่เธอว่า ถ้ากล้าส่งเสียงออกมา จะวิ่งออกไปฆ่าฉัน?

สมองของถังหานลู่แทบจะระเบิด ความคิดนับไม่ถ้วนหลั่งไหลเข้ามาในหัว แต่ละความคิดล้วนน่ากลัวอย่างยิ่ง