บทที่ 614 ต่างคนต่างไม่ธรรมดา

ตอนที่ 615 ต่างคนต่างไม่ธรรมดา

“คนฆ่าสัตว์เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ในเมืองเจ๋อเมิ่ง เพราะการจัดพิธีกรรมต่างๆ ล้วนต้องใช้สัตว์เป็นเครื่องเซ่นไหว้ แต่ข้าไม่เคยคิดเลยว่าคนที่ใส่ใจพวกสัตว์เหล่านั้นจริงๆ กลับเป็นคนฆ่าสัตว์ที่ทำหน้าที่ชำแหละพวกมันเอง”

บนก้อนหินใหญ่ที่ปากทางเข้าเมืองเต็มไปด้วยชื่อคน ส่วนคนเฝ้ายามชราก็สนใจเพียงการปกป้องชาวเมือง สัตว์จะถูกฆ่าก็ช่างมัน แต่มีเพียงคนฆ่าสัตว์ผู้นี้เท่านั้นที่ยังหลงเหลือบันทึกบางอย่างไว้

เมื่อนึกย้อนไปตอนที่พบกับคนฆ่าสัตว์ครั้งแรก เกาหมิ่งอยู่ในร้านเนื้อของเถ้าแก่หวัง เจ้าแก่หนังเหนียวนั่นกำลังรังแกลาสีตัวหนึ่ง ต่อมาคนฆ่าสัตว์นั่นเองที่จับเถ้าแก่หวังโยนลงในโม่หิน แล้วช่วยลาตัวนั้นที่แท้จริงแล้วเป็นผู้ทดสอบที่ถูกสาปไว้