บทที่ 602 นี่ก็สำเร็จได้งั้นหรือ

บทที่ 603 นี่ก็สำเร็จได้งั้นหรือ?

“เขาก็มีกลิ่นอายของบรรพบุรุษข้าอยู่บนตัว ของเซ่นไหว้ในศาลบรรพบุรุษมักจะหายไป ต้องเป็นเขาที่ขโมยไปแน่!”

“ใช้ความศรัทธาของชาวเมืองมาหลอมโอสถ จิตใจเขาไม่บริสุทธิ์ คนเช่นนี้จะบรรลุเซียนได้อย่างไร!”

“เขายังใช้ป้ายวิญญาณบรรพบุรุษของข้าด้วย หลีกไป! พวกเจ้าหลีกไป! เหลือไว้ให้ข้าสักคำ!”

กลิ่นหอมของโอสถเข้มข้นพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า เหล่านักพรตที่ดูภายนอกเคร่งขรึมต่างรุมล้อมผู้ดูแลศาลไว้ตรงกลาง

ผู้ดูแลศาลที่อยู่ท่ามกลางวงล้อมไม่ได้โต้เถียงอะไรเลยตั้งแต่ต้น การขัดขืนของเขาดูไร้ความหมายต่อหน้าคนเหล่านั้น ไอวิญญาณที่อบอวลกระจายตัวไปเกาะกลุ่มอยู่บนร่างของทุกคน แม้แต่เกาหมิ่งก็ยังถูกไอวิญญาณที่เจือกลิ่นเลือดก้อนเล็กๆ ห่อหุ้มไว้