บทที่ 594 ภายในศาลบรรพชน

บทที่ 595 ภายในศาลบรรพชน

หอวิญญาณเก้าชั้นทอดตัวยาวดิ่งสู่จุดสิ้นสุดของราตรีกาล ตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางธารดารา ราวกับเป็นสะพานที่เชื่อมต่อโลกแห่งความจริง หรืออาจเป็นเพียงหนทางเดียวที่จะหลบหนีออกไปจากเมืองเจ๋อเมิ่งแห่งนี้

มันกำลังดึงดูดให้คนเป็นทุกคนเข้าใกล้ และในขณะเดียวกันก็ดึงดูดสายตาที่เต็มไปด้วยเจตนาร้ายให้จับจ้องมา

“เมืองเจ๋อเมิ่งไม่เคยมีหอวิญญาณเก้าชั้นมาก่อน การที่ต้องสังเวยชีวิตและสิ่งแปลกปลอมไปมากมายขนาดนั้น ภายในหอวิญญาณแห่งนี้จะต้องให้กำเนิดสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวอย่างแน่นอน” เกาหมิ่งยื่นมือออกไปรับสายฝนเลือด มองดูหยาดเลือดที่ไหลซึมผ่านง่ามนิ้วของเขา