บทที่ 586 โชคลาภ

บทที่ 587 โชคลาภ

ตรรกะทั้งหมดที่หมอใช้เวลาช่วงบ่ายอธิบายพังทลายลง เกาหมิ่งได้เห็นสัตว์ประหลาดในใจของเขาด้วยตาตัวเอง นั่นไม่ใช่ภาพหลอนที่เกิดจากความเครียด แต่เป็นกิ่งก้านเลือดเนื้อที่ดำรงอยู่จริง!

เกาหมิ่งก็อยากจะเชื่อว่าทุกอย่างเป็นเรื่องหลอกลวงเช่นกัน แต่เขารู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรงจากการฉีกขาดของบาดแผล

กิ่งก้านนั้นราวกับมีสติสัมปชัญญะและมีความคิด มันดูเหมือนจะรับรู้ว่าได้ทำร้ายเกาหมิ่ง การเคลื่อนไหวจึงอ่อนโยนลง เส้นใบสีแดงบนกิ่งก้านสว่างขึ้นราวกับเลือดที่ไหลเวียนในร่างกายมนุษย์ มันดูเหมือนจะพยายามสื่อสารกับเกาหมิ่งด้วยวิธีนี้

เลือดเนื้อตอบสนองซึ่งกันและกัน ร่างกายของเกาหมิ่งให้คำตอบก่อนที่จิตสำนึกที่สับสนจะทำได้ พวกเขาเป็นหนึ่งเดียวกัน