บทที่ 560 เจ้าบ่าวชื่อไป๋หวง

บทที่ 561 เจ้าบ่าวชื่อไป๋หวง

เมื่อได้ยินเรื่องที่สองที่จางหมิงหลี่เอ่ยขึ้น คิ้วของเกาหมิ่งก็ขมวดเข้าหากันทันที คฤหาสน์ของฮูหยินสี่นั้นใหญ่โตพอๆ กับคฤหาสน์ตระกูลถัง ทั้งตัวนางและเฒ่าถังต่างก็เป็นตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวในเมืองเจ๋อเมิ่ง คนปกติอย่าว่าแต่จะไปหาเรื่องเลย แค่คิดจะประจบเอาใจก็ยังแทบไม่ทัน

“เจ้ากล้าพูดออกมาได้นะ!” เกาหมิ่งเอื้อมมือไปด้านหลัง ไม่ใช่เพื่อหยิบม้วนคัมภีร์ แต่เตรียมจะชักมีดแล่หมูออกมา