บทที่ 556 ความโกลาหลครั้งใหญ่

บทที่ 557 ความโกลาหลครั้งใหญ่

ถังหู่รู้สึกไม่ได้รับความเป็นธรรมอย่างที่สุด ในใจเขาเกลียดเกาหมิ่งเข้าไส้ เจ้าหมอนั่นไม่ได้คิดดีกับเขาตั้งแต่แรกแล้ว!

“มีที่ไหนกัน! เอาบัญชีรายชื่อคนตายมาเป็นของขวัญวันเกิด!”

ในเวลานี้ ความคิดของเกาหมิ่งก็ไม่ต่างจากถังหู่เท่าไรนัก เขารู้สึกตกตะลึงและหวาดเสียวอยู่ไม่น้อย ตอนนี้เขาถึงได้เข้าใจแล้วว่าทำไมว่านหมิ่นถึงเตือนเขาเช่นนั้น ภารกิจของจางหมิงหลี่แทบไม่ต่างอะไรกับการส่งคนไปตาย

“จางหมิงหลี่ตั้งใจจะฆ่าฉันงั้นเหรอ? เขาดูอะไรออก หรือว่าเขามีแผนการอะไรของตัวเองกันแน่?” เกาหมิ่งหรี่ตาแอบมองเข้าไปในโถงจัดงานวันเกิด