กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 543 เมืองเจ๋อเมิ่ง
“พระพุทธรูปหินกำลังร้องไห้? นี่ไม่ใช่ลางดีเลย” ผู้ทดสอบคนหนึ่งจ้องมองศาลเจ้าด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
“ไหนพระพุทธรูปหิน? ที่ตั้งอยู่ข้างในไม่ใช่หัวคนที่เปื้อนเลือดหรอกเหรอ?” ชายข้าง ๆ เขาซึ่งเป็นผู้ช่วยที่เขาเชิญมา พอได้ยินเขาพูดถึงพระพุทธรูปหินก็ตกใจทันที
“นายเห็นเป็นหัวคนเหรอ?” ผู้ทดสอบคนนั้นตกใจในใจ แล้วถามคนอื่น ๆ ว่า “พวกนายเห็นเป็นอะไร?”
“ก้อนเนื้อที่กำลังขยับได้”
“โกศอัฐิ”
“ซากแมลง”
“กระจกทองแดงบานหนึ่ง ส่องหน้าคุณพอดีเลย!”
ผู้ทดสอบแต่ละคนเห็นสิ่งของที่แตกต่างกัน เกาหมิ่งแตะไป๋หวงเบา ๆ “เธอเห็นเป็นอะไร?”