กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 459 ความสามารถของสิ่งที่ไม่อาจกล่าว
ร่างทรงเคยเตือนเกาหมิ่งไว้ว่า ในหมอกดำตอนนี้มีทางเลือกสองทาง ทางหนึ่งคือรอยแยกเล็กๆ ที่นำไปสู่ความเป็นจริง ส่วนอีกทางคือถนนสายใหญ่ที่มุ่งหน้าสู่ความตายที่แท้จริง แต่ทว่าทางทั้งสองสายที่อยู่ตรงหน้าเขานี้ กลับไม่มีสายไหนที่ดูเหมือนรอยแยกเล็กๆ เลยสักนิด
“โอกาสมีเพียงครั้งเดียว หากเลือกทางใดทางหนึ่งไปแล้ว อาจไม่มีวันได้กลับมาอีก”
หยดน้ำในอุโมงค์หายไปหมดสิ้นแล้ว เมื่อรถขับมาถึงทางแยก บนผนังก็ไม่เห็นศพของเกาหมิ่งอีกต่อไป ที่นี่คือสถานที่ที่เกาหมิ่งไม่เคยย่างกรายเข้ามามาก่อน
“พวกเธอจำได้ไหมว่าพวกเธอมาจากทางไหน?” เกาหมิ่งหันไปถามครูหลี่ที่กำลังขวัญเสีย “ต้องหาทางให้ถูก ผมถึงจะส่งพวกเธอกลับบ้านได้”