บทที่ 424 พวกคุณรู้ตัวช้าไปหน่อย

บทที่ 425 พวกคุณรู้ตัวช้าไปหน่อย

เลือดข้นคลั่กไหลนองอยู่บนเพดาน ศพเน่าเปื่อยคุกเข่าลงกราบไหว้ พลังชีวิตที่พลุ่งพล่านส่งกลิ่นเหม็นเน่าตลบอบอวล ในป่าเนื้อที่ถักทอประสานกัน ดอกไม้แห่งอวัยวะภายในกำลังผลิบาน

ภายใต้การกระตุ้นอย่างรุนแรงของซือถูอัน รอยร้าวบนรูปปั้นดินเหนียวไร้หัวก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ดวงตาทีละดวงลืมขึ้นภายในร่างของซือถูอัน เจ้าคนสติเฟื่องผู้นี้กำลังยืนอยู่บนปากเหวของการระเบิดร่าง แต่เขายังคงสูบพลังของเทพเจ้าอย่างบ้าคลั่ง