บทที่ 397 หลีกหนีไม่ได้

บทที่ 398 หลีกหนีไม่ได้

“อดีตที่ผ่านไปแล้วไม่อาจเปลี่ยนแปลง จึงทิ้งไว้เพียงร่องรอยบาดแผล ส่วนอนาคตแม้จะดูสิ้นหวัง แต่ท้ายที่สุดมันก็ยังมาไม่ถึง...” ซู่ม่อจ้องมองเกาหมิ่งผ่านหน้าจอมอนิเตอร์พลางครุ่นคิด ในใจเขามีสมมติฐานหนึ่งเกี่ยวกับการรับมือกับการกัดกินของเทพแห่งอนาคต แต่เขากลับไม่กล้าที่จะลองทำตาม

อันที่จริง หากเป็นคนปกติทั่วไป ก็คงไม่มีใครคิดจะลองทำ และต่อให้คิดจะลอง ก็ไม่มีทางทำได้อย่างเป็นธรรมชาติเหมือนกับเกาหมิ่ง

“หัวหน้า คุณเห็นอะไรหรือเปล่า?” ชายถือมีดทำครัวใบหน้าดุดันดูเถื่อนถ่อย แต่แท้จริงแล้วกลับเป็นคนละเอียดอ่อนและได้รับความไว้วางใจจากซู่ม่อเป็นอย่างมาก