บทที่ 388 จงเป็นฉัน

บทที่ 389 จงเป็นฉัน

"ป้ายรถเมล์หน้าอพาร์ตเมนต์เซียงเซิงหย่ง..."

ไม่ต้องพูดอะไรมาก สายตาทุกคู่ของเกาหมิ่งจับจ้องไปที่นั่น

คุณย่าในลิฟต์ชั้นสี่กำลังจะหลุดพ้น สัตว์ประหลาดที่ชื่อว่า "อนาคต" อาจปรากฏตัวได้ทุกเมื่อ เกาหมิ่งจิตรกรและเหอจิงที่อยู่หน้าประตูก็คงจะทนไม่ไหวแล้ว หากทั้งสองถูกเทวรูปดูดพลัง รูปปั้นดินก็จะตกลงไปนอกอาคารอพาร์ตเมนต์

"ออกไปก็ตาย เทพแห่งอดีตคนนั้นเจ้าเล่ห์เกินไป อยู่ที่นี่อาจยังมีโอกาส" ฟ่านลี่พยายามเกลี้ยกล่อม แต่เขาประเมินความมุ่งมั่นของเกาหมิ่งต่ำไป

"บางทีเราอาจจะลองดู" เกาหมิ่งเลือดเนื้อเดินไปที่ประตู สีหน้าของเขาจริงจังมาก