บทที่ 384 แม้อยู่คนเดียวก็ครึกครื้นได้

บทที่ 385 แม้อยู่คนเดียวก็ครึกครื้นได้

ความมุ่งร้ายนั้นอันตรายอย่างยิ่ง มันเร้นลับกว่าความแค้น และเยือกเย็นกว่าจิตสังหาร ทันทีที่ถูกความมุ่งร้ายจับจ้อง จุดจบมักจะน่าอนาถเสมอ ความตายมักกลายเป็นเพียงการปลดปล่อย เพราะสิ่งที่ความมุ่งร้ายโปรดปรานที่สุดคือการทรมานและทารุณอย่างโหดเหี้ยม การฆ่าฟันไม่ใช่เป้าหมาย แต่เป็นเพียงกระบวนการเพื่อความบันเทิงเท่านั้น

ไป๋เซียวแบกศพของเกาหมิ่งไว้บนหลัง แม้ในยามนี้เขาจะถูกความมุ่งร้ายในใจครอบงำ แต่ท่วงท่าที่เขาใช้แบกศพของเกาหมิ่งกลับยังคงอ่อนโยนอย่างยิ่ง

ในยามที่เต็มไปด้วยความมุ่งร้ายเช่นนี้ เขากลับให้เกียรติศพของเกาหมิ่งมากกว่าหยวนฮุยและคนอื่นๆ เสียอีก