บทที่ 355 ตัวฉันที่ธรรมดาที่สุด

ตอนที่ 356 ตัวฉันที่ธรรมดาที่สุด?

เกาหมิ่งที่ถูกไล่ออกจากโรงเรียนอดไม่ได้ที่จะเดินลึกเข้าไปในโถงทางเดิน แต่ฟ่านลี่กลับคว้าตัวเขาไว้ “กลับไปก่อน!”

“เกาหมิ่งที่อยู่ในห้องนั้นกำลังขอความช่วยเหลือ! เขาอยากออกมา!”

“อย่าเพิ่งใจร้อน เผื่อว่าคนที่อยู่ในห้องนั้นไม่ใช่เกาหมิ่ง แต่เป็นผีล่ะ?” หลิวอีเอื้อมมือไปกดไหล่เกาหมิ่งไว้

“ผี?”

ทั้งสามคนกลับเข้าไปในห้องอีกครั้ง หลิวอีปิดประตูลง เธอรอจนกระทั่งข้างนอกเงียบสนิทไร้ซึ่งเสียงใดๆ จึงกล้าเอ่ยปาก “คนเราทุกคนล้วนมีเพียงหนึ่งเดียว ชีวิตของเขาถูกสร้างขึ้นจากทางเลือกนับไม่ถ้วน และทางเลือกที่แตกต่างกันเหล่านั้นเองที่ประกอบสร้างเป็นตัวตนที่แท้จริงของแต่ละคน”