บทที่ 325 เมืองที่ไม่อาจจากไปได้

บทที่ 326 เมืองที่ไม่อาจจากไปได้

เกาหมิ่งและเทพอสูรเลือดเนื้อต่างพอใจกับตัวอย่างนี้มาก อีกฝ่ายจะมอบพลังเจตจำนงคุณภาพสูงสุดให้กับเซียนเลือดเนื้ออย่างไม่หยุดยั้ง ยิ่งมนุษย์ที่ยังมีชีวิตดิ้นรนในสถานการณ์สิ้นหวังมากเท่าไหร่ เทพก็จะยิ่งมีความสุขมากเท่านั้น

แน่นอนว่าสิ่งที่เรียกว่าเทพในแง่ของโชคชะตาก็คือการดิ้นรนอย่างยากลำบากเช่นกัน

“ทำไมเขาถึงหาคนที่มีศักยภาพมหาศาลเหล่านี้เจอได้เสมอ?” ซือถูอันที่อยู่ลึกเข้าไปในเรือนทัณฑ์รู้สึกอิจฉาเล็กน้อย เขาได้เห็นกระบวนการทั้งหมดที่เทพอสูรเลือดเนื้อรักษาตัวอย่างนั้น “หรือว่าเขาคือโชคชะตา? เกาหมิ่ง โชคชะตา...ฉันกำลังคิดเรื่องอยู่ อย่าขยับโซ่ไปมา”