บทที่ 319 th

第320章 怪談與怪談的對視

「那個女人唱的是無臉泥塑的過去嗎？」

站在隊伍最後面的เกาหมิ่ง (เกาหมิ่ง) จับใจความสำคัญที่แฝงอยู่ในบทเพลงได้ "รูปปั้นดินเหนียวพวกนั้นมาจากโลกแห่งเงา ครั้งหนึ่งพวกมันเคยเป็นตัวตนที่ใกล้เคียงกับเทพเจ้าในโลกแห่งเงา แล้วทำไมสุดท้ายถึงต้องมาลงเอยในสภาพนี้?"

เสียงหลอนยังคงดังต่อเนื่อง ท่วงทำนองที่โหยหวนทำให้ทุกคนรู้สึกขนลุกซู่ เสียงนั้นราวกับกาลเวลาที่ค่อยๆ เลือนหายไป ไม่มีวิธีใดที่จะหยุดยั้งผลกระทบที่มันมีต่อร่างกายได้