บทที่ 317 มันกินเฉพาะคนดี

บทที่ 318 มันกินเฉพาะคนดี

“ตอนนั้นคุณอยู่กับผีสี่ตน พวกมันหายไปไหนแล้ว?” โอวหยางซู่ซู่รีบแบกชาวบ้านที่ใบหน้าเสียโฉมขึ้นหลังด้วยความตื่นตระหนก

“น่าจะถูกผมกินไปแล้วมั้ง ตอนนี้ผมรู้สึกอิ่มมากเลย” ฟ่านลี่มองดูบาดแผลบนมือตัวเอง “พอผมใช้ไอ้นั่นทีไร ก็มักจะคุมตัวเองไม่อยู่ทุกที”

ทุกคนต่างก็มีความลับของตัวเอง โอวหยางซู่ซู่ไม่ได้ซักไซ้ต่อ เธอหยิบกระเป๋าปฐมพยาบาลออกมาแล้วส่งให้ฟ่านลี่

“เอาให้เขาก่อนเถอะ” ฟ่านลี่เปิดกระเป๋าแล้วทำแผลให้ชาวบ้านผู้โชคร้ายอย่างลวกๆ “อาการเขาหนักเกินไป ถ้าคืนนี้ยังออกจากหมู่บ้านไม่ได้ คงไม่รอดแน่”