บทที่ 277 การพบกัน

บทที่ 278 การพบกัน

หญิงวัยกลางคนกดโทรศัพท์ไม่หยุด เธอรู้สึกกังวลเรื่องซือถูอัน

ไม่ว่าภายนอกซือถูอันจะเก่งกาจเพียงใด ในสายตาของเธอ เขาก็ยังเป็นเด็กคนหนึ่ง เป็นเด็กที่รู้จักเจ็บ รู้จักทำผิด และเป็นเด็กที่ทำให้คนเป็นแม่ต้องคอยเป็นห่วงอยู่เสมอ

“ดึกป่านนี้แล้วทำไมยังไม่กลับมา แถมยังไม่รับสายอีก เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า?” หญิงวัยกลางคนกดเบอร์โทรศัพท์ซ้ำอีกครั้งอย่างตั้งใจ

เกาหมิ่งยืนอยู่ข้างๆ เขารู้ดีว่าซือถูอันไม่มีทางรับสายได้ และรู้ด้วยว่าซือถูอันจะไม่มีวันกลับมาอีกแล้ว เพราะในเวลานี้ ซือถูอันได้กลายเป็นส่วนหนึ่งในใจของเขาไปแล้ว