บทที่ 259 เหตุในอดีต ผลในปัจจุบัน

ตอนที่ 260 เหตุในอดีต ผลในปัจจุบัน

เกาหมิ่งกางแขนออกราวกับจะโอบกอดสัตว์ประหลาดที่เต็มไปด้วยเลือดเนื้อก้อนนั้น ท่าทางที่สงบนิ่งและสายตาที่อ่อนโยนของเขาทำให้ดวงตาที่ซ่อนอยู่ภายใต้เนื้อเยื่อเน่าเฟะของสัตว์ประหลาดค่อยๆ หดเล็กลง

“แกกำลังเขินอยู่หรือไง?”

เกาหมิ่งยืนห่างจากสัตว์ประหลาดสองเมตรแล้วกางแขนออกไปข้างหน้า สัตว์ประหลาดตัวนั้นดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงบางอย่างจึงหยุดชะงักอยู่กับที่

วินาทีต่อมา แขนหนาใหญ่แปดข้างยื่นออกมาจากด้านหลังของเกาหมิ่ง ก่อนจะโอบรัดสัตว์ประหลาดตัวนั้นไว้แน่น

ไม่ว่ามันจะดิ้นรนอย่างไรก็ไม่อาจหลุดพ้น กลิ่นหอมของเนื้อสดแทรกซึมเข้าไปในร่างกายของมัน แขนเหล่านั้นรัดลึกเข้าไปในเนื้อของมันจนจมมิด