บทที่ 256 th

第257章 เซียนเลือดเนื้อที่ถูกกำหนดไว้

เหล่าผู้ป่วยที่อยู่รอบข้างไม่ได้เป็นภัยคุกคามต่อเกาหมิ่งในตอนนี้มากนัก แต่หากย้อนกลับไปเมื่อครึ่งปีก่อน สำหรับเขาแล้วโถงทางเดินชั้นเจ็ดแห่งนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับนรกดีๆ นี่เอง

นักให้คำปรึกษาทางจิตวิทยาผู้ยึดมั่นในการช่วยเหลือผู้คนกลับถูกผู้ป่วยที่มีจิตใจบิดเบี้ยวฉีกกระชากจนแหลกเหลว ในแง่หนึ่ง นี่ถือเป็นจุดจบที่น่าสมเพชและย้อนแย้งอย่างยิ่ง

เงาของเกาหมิ่งที่สะท้อนอยู่บนกระเบื้องพื้นเริ่มวิ่งอย่างบ้าคลั่ง เกาหมิ่งไล่ตามเงาของตัวเองไปติดๆ

เสียงประกาศตามหาคนในลำโพงยิ่งฟังดูบาดหูขึ้นเรื่อยๆ ทีละน้อย เงาของผู้ป่วยทุกคนเริ่มปรากฏขึ้นบนกระเบื้องพื้น

กระเบื้องที่เรียบเนียนสะอาดตาเปรียบเสมือนผืนน้ำ อดีตและปัจจุบันสะท้อนเข้าหากันและกัน ต่างฝ่ายต่างแทรกซึมเข้าหากัน