กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 255 ขอให้คุณหายป่วยและออกจากโรงพยาบาลได้ไวๆ
เกาหมิ่งลืมตาขึ้น เขามองไปยังโต๊ะตัวเดียวในห้องพักผู้ป่วยอย่างไร้จุดหมาย ราวกับว่ามีใครอีกคนยืนอยู่ตรงนั้น
สมองรู้สึกมึนงง เกาหมิ่งรู้สึกเหมือนตัวเองเพิ่งจะงีบหลับไป
“ตื่นแล้วเหรอ?”
เขาค่อยๆ ลุกขึ้นยืน แล้วพบว่าร่างกายกับจิตสำนึกของตนไม่ประสานกันชั่วขณะ เหมือนกับคนที่รู้ตัวว่ากำลังฝันอยู่ เขาอยากจะใช้ความคิดสั่งให้ร่างกายไปสัมผัสอะไรบางอย่าง แต่ร่างกายกลับไม่ตอบสนอง
“ฉันได้ยินเสียงนั้นจริงๆ ด้วย”
ความผิดปกติรอบตัวทั้งหมดมลายหายไป โลกในสายตาของเกาหมิ่งกลับคืนสู่สภาพปกติโดยสมบูรณ์