บทที่ 248 หากวันหนึ่ง คุณชื่อว่าเกาหมิ่ง

บทที่ 249 หากวันหนึ่ง คุณชื่อว่าเกาหมิ่ง

“มีคนอื่นอีกจริงๆ ด้วย แต่ทำไมฉันถึงตรวจสอบข้อมูลของพวกเขาไม่ได้เลย?” แววตาของซือถูอันลุกโชนด้วยความทะเยอทะยาน เขาดูราวกับหมาป่าที่กำลังหิวโหย

“นายคิดจะกำจัดพวกเขาทิ้งก่อนงั้นหรือ? ไร้ประโยชน์น่า โลกแห่งเงาไม่ได้เลือกแค่คนเดียวหรอก นายฆ่าพวกเขาทุกคนไม่หมดหรอก” ลู่จ้างรู้จักซือถูอันดี “ในโลกแห่งเงาไม่มีอะไรนอกจากเทพที่ตายไปแล้ว พ่อแม่ทุกคนต่างเป็นร่างที่พวกมันเตรียมไว้ เมื่อโลกแห่งเงาหลอมรวมเข้ากับความเป็นจริงได้สำเร็จและไม่แยกจากกันอีกต่อไป พวกมันก็จะฟื้นคืนชีพขึ้นมาในร่างของพ่อแม่ทุกคนนั่นแหละ”

“งั้นฉันก็จะถูกกลืนกินจนหายไปเหมือนกันหรือ?” ซือถูอันไม่เคยได้ยินลู่จ้างพูดเรื่องนี้มาก่อน