บทที่ 240 เส้นด้ายแห่งโชคชะตา

บทที่ 241 เส้นด้ายแห่งโชคชะตา

คนนอนไม่หลับกับเด็กหนุ่มผู้มีพัฒนาการทางสติปัญญาช้าอย่างต้าป๋อนั่งขนาบข้างเซวียนเหวินอยู่ เด็กน้อยที่เป็นคนไข้ซึ่งแยกแยะโลกเสมือนกับโลกความจริงไม่ออกกำลังกระโดดโลดเต้นด้วยความร้อนใจ แต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้เลย

เขาไม่เข้าใจว่าทำไมเพื่อนที่ดีที่สุดของเขาถึงจู่ๆ ก็ตีตัวออกห่าง แล้วยอมไปเดินตามหลัง "แม่มดแก่" คนหนึ่ง

เซวียนเหวินหยิบผ้าพันแผลและเข็มด้ายออกมาอย่างคล่องแคล่ว ท่าทางของเธอเหมือนครูฝ่ายปกครองที่เห็นนักเรียนตัวปัญหา เธอหันไปพูดกับคนไข้เด็กว่า "มานี่"

แม้ในใจจะขัดขืนสุดชีวิต แต่ร่างกายของเด็กชายกลับขยับไปเอง เขาค่อยๆ เขยิบเข้าไปหาเซวียนเหวิน