บทที่ 232 การรวบรวม เสบียง

บทที่ 233 การรวบรวม "เสบียง"

ในภาพที่แอบถ่ายมานั้นว่างเปล่าไม่มีผู้คน แต่ในสายตาของหลี่ติง โรงพยาบาลแห่งนี้กลับเนืองแน่นไปด้วยผู้ป่วย เมื่อนึกถึงสิ่งที่หมอพูดเมื่อครู่ เหงื่อเย็นก็ซึมออกมาเต็มแผ่นหลังของเขา หรือว่าในโรงพยาบาลแห่งนี้จะไม่มีคนเป็นอยู่เลยแม้แต่คนเดียว?

ทั้งสี่คนเร่งฝีเท้าเร็วขึ้น พวกเขาเคยคิดว่าตอนกลางวันคงไม่มีอันตรายอะไร แต่ใครจะไปคิดว่าพอเข้ามาปุ๊บก็เจอเรื่องชวนขนหัวลุกเข้าให้แล้ว

กระเบื้องพื้นเย็นเฉียบสะท้อนใบหน้าที่ซีดเผือดของพวกเขา ขณะที่ทั้งสี่กำลังจะเดินไปถึงประตูทางออก เหล่าเซาก็หยุดกะทันหัน เขาเอามือกุมหน้าอก เหงื่อกาฬไหลซึม หายใจติดขัด

"รีบไปเร็วเข้า!"