เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 209 ค่าสถานะทั้งห้าของผู้เล่น
“จะหลอกให้คนไปตาย ก็ต้องมีข้ออ้างที่ฟังดูสมเหตุสมผลหน่อยสิ” เสียงกรีดร้องในโถงใหญ่ยังคงดังต่อเนื่อง ฝูซ่านตั้งใจฟังอย่างอดทน “แผนที่ของนักเรียนห้อง 13 ที่จิ้งถัวเสินทำเครื่องหมายไว้ เหมือนกับที่เกาหมิ่งให้ฉันดูเป๊ะ ทั้งเขาและจิ้งถัวเสินต่างก็กำลังตามหานักเรียนพวกนั้นอยู่ พิษที่โลกแห่งเงาปล่อยเข้ามาในโลกมนุษย์นี่ดูท่าจะได้รับความนิยมไม่เบาเลยนะ”
เมฆดำลอยละล่องแอบมองความชั่วร้ายจากนอกหน้าต่าง ธงของสำนักงานสืบสวนโบกสะบัดอยู่เหนือหัวของจั่วป๋อ
ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยท่อระโยงระยาง กะโหลกศีรษะถูกเปิดออก เดิมทีเขาก็มีรูปร่างหน้าตาเหมือนคนทั่วไป แต่กลับถูกหั่นและดัดแปลงจนดูไม่ต่างจากสัตว์ประหลาด
คนขับรถของจิ้งถัวเสินดูพอใจกับผลงานชิ้นเอกของตัวเองมาก เขาออกแรงดึงท่อที่ติดอยู่บนตัวจั่วป๋อจนชุดคนไข้ที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดขาดวิ่น เผยให้เห็นรอยสักเงาอันแปลกประหลาดบนร่างของจั่วป๋อ
ร่างกายของเขาเปรียบเสมือนรอยแยกของโลกแห่งความเป็นจริง ที่เปิดโอกาสให้นิ้วมือจากโลกแห่งเงาค่อยๆ ยื่นออกมาได้