กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 202 ฉันต้องการให้พวกคุณมาสวมบทบาทเป็น NPC ในเกมเรื่องเล่าสยองขวัญ
“เหตุการณ์ผิดปกติระดับหนึ่งถึงสี่ ผมสามารถสร้างขึ้นมาได้ทั้งหมด ผมยังสามารถให้คะแนนและมอบรางวัลแก่บอสผีแต่ละตัวได้ด้วย”
รอบกายของเกาหมิ่งเต็มไปด้วยเหล่าวิญญาณร้าย แค่ที่มี ‘บ้านอาฆาต’ ก็มีทั้งครูศิลปะและครูพละแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นเขายังกลืนกินภาพถ่ายขาวดำที่เต็มไปด้วยเหล่าครูจากโรงเรียนลงไป ด้วยความสามารถของเขา เขาสามารถจำลองโรงเรียนเอกชนฮั่นเต๋อขึ้นมาใหม่ได้เลยด้วยซ้ำ
“แค่มีผีอย่างเดียวคงไม่พอ นักจิตวิทยาอาวุโสท่านหนึ่งเคยนิยามความกลัวไว้ว่า—เมื่อรู้สึกถึงภัยคุกคาม หากรู้สึกว่าตนเองไม่มีความสามารถหรือทรัพยากรเพียงพอที่จะแก้ไข ก็จะเกิดความวิตกกังวลและความทุกข์ใจ”