บทที่ 183 โลกในสายตาของมัน

บทที่ 184 โลกในสายตาของมัน

“ดูท่าซือถูอันจะซ่อนตัวอยู่ที่นี่สินะ”

ความทรงจำแห่งความตายในใจของเกาหมิ่งราวกับเหล็กเผาไฟ ความเจ็บปวดจากการถูกสังหารซ้ำแล้วซ้ำเล่ากระตุ้นเส้นประสาททุกเส้นของเขาจนสั่นสะท้าน

เขาไม่อาจควบคุมตัวเองได้อีกต่อไป จึงผลักประตูตรงหน้าออกไปก่อนที่เจ้าหมาดำตัวใหญ่จะก้าวเข้าไปเสียอีก

ทว่ากลับไม่มีภาพความรุนแรงนองเลือดหรือฉากน่าสยดสยองอย่างที่จินตนาการไว้ ไม่มีสัตว์ประหลาด ไม่มีวิญญาณร้าย ที่นี่อาจเรียกได้ว่าเป็นห้องที่สะอาดที่สุดในอาคารสำนักงานแห่งนี้ด้วยซ้ำ ทุกสิ่งทุกอย่างถูกจัดวางไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ไร้ซึ่งฝุ่นผง ราวกับเจ้าของห้องเป็นพวกย้ำคิดย้ำทำ

“ห้องควบคุมกล้องวงจรปิด?”