บทที่ 179 เกมวัดใจของคนขี้ขลาด

บทที่ 180 เกมวัดใจของคนขี้ขลาด

“ตอนเรียนเคยเพ้อฝันว่าถ้าวันสิ้นโลกมาถึงจะเป็นยังไง ตอนนี้สมใจอยากแล้ว วันสิ้นโลกมาถึงจริงๆ ด้วย” ซีซานกอดแขนเด็กสองข้างไว้แน่น พุ่งตัวนำหน้าไปยังรถโดยสาร “พี่เจี๋ย เราไม่มีกุญแจรถจะขับยังไงครับ?”

“ก็ขู่พวกเจ้าหน้าที่สืบสวนสิ บังคับให้พวกมันคายออกมา! ต้องให้ฉันสอนทุกเรื่องเลยหรือไง!” หวังเจี๋ยกำลังยื้อยุดฉุดกระชากอยู่กับเจ้าหน้าที่สืบสวนคนหนึ่ง ท่าทางของเขาคล่องแคล่วและลงมืออย่างเหี้ยมโหด ดูออกทันทีว่าผ่านการฝึกฝนมาอย่างเป็นระบบ

“ส่งกุญแจรถมา ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจ” ซีซานขู่เสียงเข้ม แต่ยังไม่ทันขาดคำก็ถูกอีกฝ่ายชกเข้าที่ท้องจนตัวงอเป็นกุ้ง