บทที่ 174 th

第175章 紅衣

同學們喊得撕心裂肺，現場血肉橫飛，但若仔細觀察便會發現，他們身上只有血污，卻不見半點傷口。

身為噩夢主人的เกาหมิ่ง (เกาหมิ่ง) เมื่อก้าวเข้าสู่โถงผู้โดยสารกลับรู้สึกถึงไอเย็นยะเยือก เขาเริ่มสัมผัสได้ถึงอันตรายใน噩夢 (ฝันร้าย) ที่เขาสร้างขึ้นจากความทรงจำของตัวเอง

เขาหยุดยืนนิ่งไม่ขยับเขยื้อน และสังเกตเห็นว่าท่ามกลางการต่อสู้อันดุเดือด มีนักเรียนคนหนึ่งแอบชำเลืองมองเขาด้วยหางตา

นั่นไม่ใช่สายตาของคนที่ขาดสติสัมปชัญญะ แต่ในแววตาของอีกฝ่ายกลับแฝงไปด้วยความคาดหวังและความตื่นเต้น

"ห้องของพวกเธอเป็นห้องเรียนพิเศษที่ทางวิทยาลัยภาพยนตร์ส่งมาโดยเฉพาะงั้นเหรอ?" เกาหมิ่ง (เกาหมิ่ง) ร่างกายเต็มไปด้วยเงาดำ สภาพของเขาในตอนนี้ย่ำแย่มาก แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่ใช่คนที่ "นักเรียน" เพียงไม่กี่คนจะต่อกรได้