บทที่ 142 เพื่อนร่วมชั้นที่ซ่อนอยู่ในโทรศัพท์มือถือ

บทที่ 143 เพื่อนร่วมชั้นที่ซ่อนอยู่ในโทรศัพท์มือถือ

“ในห้องน้ำหญิงมีเขียนวิธีเข้าสภานักเรียนไว้ด้วยเหรอ?” คำพูดของหลิวอีทำให้เกาหมิ่งเกิดความสนใจในห้องน้ำหญิงขึ้นมาทันที ไม่ใช่เพราะเขาเป็นพวกโรคจิตหรอกนะ เขาแค่ต้องการรู้ว่าใครกันที่เป็นคนทิ้งข้อมูลพวกนี้ไว้ในห้องน้ำหญิง

“ฉันเองก็ไม่แน่ใจว่าข้อมูลนั้นเป็นจริงไหม ถือโอกาสนี้ลองไปพิสูจน์ดูเลยแล้วกัน” หลิวอีบอกแผนการของเธอให้เกาหมิ่งฟัง “รอจนถึงเวลาเลิกเรียน เราค่อยไปสะกดรอยตามสมาชิกสภานักเรียน ดูว่าตอนเลิกเรียนพวกเขาทำอะไรกัน เผื่อว่าจะเจอ ‘รัง’ ของพวกเขาก็ได้”