กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
ตอนที่ 92 ตัวตนที่แท้จริงของสายน้ำ
ชายหนุ่มหยิบหมากพลูขึ้นมาเคี้ยวพลางจ้องมองเข้าไปในตู้เสื้อผ้า เสียงร้องไห้ของทารกที่ดังออกมาทำให้ลมหายใจของเขาเริ่มหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ
คนวิปริตบางจำพวกชอบทรมานลูกแมวตัวเล็กๆ ดูเหมือนจะเป็นเพราะเสียงร้องของพวกมันฟังดูคล้ายกับเสียงของทารกไม่มีผิดเพี้ยน
เสียงร้องในห้องดังขึ้นเรื่อยๆ เกาหมิ่งค่อยๆ เดินออกมาจากมุมทางเดิน เมื่อครู่เขาได้ตรวจสอบผ่านการแลกเปลี่ยนในกระทู้แล้ว อีกฝ่ายมีสิทธิ์ระดับผู้ดูแลในหน้าต่างลับของเวทีสนทนา ต่อให้ไม่ใช่ตัวจริงของ "สายน้ำ" ก็ต้องมีความเกี่ยวข้องอย่างแน่นอน
เกาหมิ่งหยิบรูปหน้าศพของผู้ป่วยออกมา เขาจะรักษาโรคให้ผู้ป่วยเหล่านั้น และการที่ผู้ป่วยช่วยจับคนให้เขาก็ถือเป็นค่ารักษาพยาบาล