บทที่ 42 บ้านพิศวง ผู้คนพิกล

บทที่ 42 บ้านพิศวง ผู้คนพิกล

==================================================

ยายแก่คนนั้นไม่ได้ปิดประตู นางจ้องมองเกาหมิ่งไม่วางตาจนกระทั่งพวกเขาออกจากชั้นห้าของอาคาร B

"เหตุการณ์ผิดปกติไม่ได้เกิดขึ้นที่อาคาร A หรอกหรือ? ทำไมผู้อยู่อาศัยในอาคาร B ถึงกลายเป็นผีไปหมดแล้วล่ะ?" จู้เหมี่ยวเหมี่ยวใบหน้าซีดเผือด ตอนที่นางสบตากับยายแก่คนนั้นเมื่อครู่ เกือบจะถูกทำให้ตกใจจนตาย

"ตอนกลางวันพี่สะใภ้อ้วนยังปกติดีอยู่เลย อาจเป็นไปได้ว่าไม่นานหลังจากที่เราจากไป นางก็ถูกผีฆ่าตายแล้ว" เกาหมิ่งส่ายหน้า "จะบอกว่าถูกฆ่าตายก็คงไม่ได้ ต้องบอกว่านางก็กลายสภาพผิดปกติไปในเงามืดเช่นกัน"

เครื่องรางคุ้มภัยในฝ่ามือยังคงสมบูรณ์ดีไม่มีรอยขีดข่วน หากลุงอู๋ไม่ได้โกหก นั่นก็พิสูจน์ได้ว่าทั้งพี่สะใภ้อ้วนและยายแก่คนนั้นไม่ใช่ผีร้าย